9. Corruptie

Di sini Jakarta (9)

9 corruptie1

Aan de overkant van de straat, schuin tegenover mijn huis, is de nieuwe woning van brigadegeneraal Sudirmo bijna klaar voor oplevering. De afgelopen vier maanden is er bijna onophoudelijk aan gewerkt. Aanvankelijk leverde het een lachwekkende situatie op. Tientallen Indonesische bouwvakkers die, gewapend met slechts een kleine hamer en een botte steenbeitel, een aanval deden op het oorspronkelijke bouwsel.

9 corruptie2

Zonder enige vorm van zekering gingen ze, twaalf uur per dag, in de verzengende hitte, de bestaande bouwval te lijf; hun hoofden en nek verscholen onder een vaak bontgekleurde zweterige doek, als enige bescherming tegen de brandende zon. Hard en smerig werk, maar aan de vrolijke stemmen en de veelvuldige lachbuien te oordelen hadden ze er plezier in. Waarschijnlijk was vrolijkheid de enige manier om het zware en monotone werk vol te houden. Een kleine vieze donkerblauwe truck met open laadbak reed af en aan om puin af te voeren. De roestige bladvering boog diep door onder de veel te zware last. Voor laadvermogen geldt hier geen enkel respect.

9 corruptie3

Vanaf mijn voorgalerij sloeg ik dagelijks de activiteiten gade en elke dag opnieuw verbaasde ik me over het werktempo. Onwaarschijnlijk hoe ze, bij een temperatuur van 32 graden Celsius, de hele dag door de energie konden opbrengen om te hakken en te breken.
Regelmatig staat er een officieel politievoertuig met rode kentekenplaat in de straat. Aan de ene kant lastig, omdat het de doorgang van de smalle straat moeilijk maakt, aan de andere kant wel handig, omdat eventuele onverlaten het bij het zien van het voertuig wel uit hun hoofd zullen laten om hier problemen te maken. Het is een relatief groot huis en ik schat de waarde op €.000,-. Ook al gaat het hier om een hoge officier van politie, van zijn salaris kan hij dit nooit betalen. Volgens oom Tonny, zelf een brigadegeneraal b.d., bedraagt zijn maandsalaris hooguit de helft van mijn WAO-uitkering. Het woord corruptie schiet dan ook telkens weer door mijn hoofd. Dit kan hij zich alleen maar veroorloven als hij een aanvulling heeft op zijn basisinkomen.

Volgens oom Tonny is er op dit niveau meestal sprake van twee extra bronnen van inkomsten. Ten eerste: de opbrengst van ‘particuliere dienstverlening’, verricht door de politie-eenheid en ten tweede: een percentage van de door ondergeschikten ontvangen steekpenningen. Na pensionering valt zo’n officier terug naar 30 procent van zijn basisinkomen en raakt hij ook zijn aanvullende inkomsten kwijt, vandaar dat hij tijdens actieve dienst zoveel mogelijk geld bij elkaar dient te schrapen om een enigszins comfortabele oude dag te hebben. Met zoveel woorden heeft oom Tonny het er niet over gehad, maar volgens mij sprak hij uit ervaring.

9 corruptie4

In principe ben ik het volstrekt oneens met elke vorm van corruptie, maar naarmate ik meer te weten kom over de huidige financiële situatie van overheidsdienaren, politie en militairen, kan ik me er toch iets bij voorstellen. Van hun basisinkomen kunnen ze hun gezin domweg niet onderhouden.

Stof tot nadenken?

Glenn Abels