8. Visumperikelen

Di sini Jakarta (8)

Eind september ben ik twee weken met mijn vrouw naar Holland geweest. Het was haar eerste kennismaking met mijn familie. Voor mij betekende het een mogelijkheid om weer eens te genieten van typisch Hollandse culinaire specialiteiten: gerookte paling in Volendam, een zoute haring in hartje Amsterdam, een “patatje met” bij de Febo, een worstje van de Hema, een broodje shoarma … heerlijk. Ondanks alle heerlijkheden in Indonesia blijven dat toch dingen die ik hier mis. Ik denk dat iedereen die van de ene naar de andere cultuur gaat, wel weet wat ik bedoel.

8 city tour 1

Twee weken is trouwens veel te kort voor een familiebezoek aan Holland, zeker als je de bedoeling hebt om je visum voor Indonesia tijdens die periode te verlengen. Tijdens de eerste week van ons verblijf bleek de Indonesische ambassade gesloten in verband met Idul Fitri, de afsluiting van de vastentijd. Hadden we kunnen weten … dom, dom, dom.

Tijdens de tweede week bleek het niet mogelijk tijdig een nieuw visum te bemachtigen. Zoals elke expat in Indonesia weet, blijft dan alleen de ‘Singapore constructie’ over. Dat wil zeggen: je schakelt een visum-agent in en deze boekt een vlucht naar Singapore. In mijn geval was dat Bumi Tours, een Koreaans bedrijf. Op de luchthaven van Singapore word je dan opgevangen door een medewerkster van het bedrijf. Zij ontfermt zich over je papieren en brengt je vervolgens naar de Indonesische ambassade. Vervolgens word je op sleeptouw genomen voor een “city tour”.

In mijn beleving is Singapore een keurige, gedisciplineerde en schone stad. Het is echter ook een kille en onwerkelijk klinische staat. In deze “big brother is watching you” omgeving, zou ik nog niet dood gevonden willen worden. Alles draait hier om status en geld. Ik heb zelden zoveel levende barbiepoppen zien rondlopen. Maar ja, ik heb nu eenmaal een visum nodig.

8 citytour 2

Samen met mijn acht andere Koreaanse visumverzoekers, krijg ik een Koreaanse lunch aangeboden. Gelukkig kan ik overweg met eetstokjes en de lunch is prima.

Rond een uur of drie in de middag zijn onze papieren verwerkt en kunnen we eindelijk weer op weg naar huis. Het hele gebeuren kost een paar honderd euro en een hoop tijd. Helaas is dit de enige manier om aan de vereiste papieren te komen. Het wordt tijd dat Indonesia het iets makkelijker maakt voor buitenlanders om hier hun geld uit te geven.

Glenn Abels