27. Pertamina en PLN

Di sini Jakarta (27)

Pertamina en PLN (Perusahan Listrik Negara)

Deel I: Koken
Koken is een levensgevaarlijke bezigheid, althans… in het huidige Indonesia. Tot voor een paar jaar kookte iedereen in dit land ‘lang en gelukkig’ op een kerosinevuurtje, maar de overheid bepaalde dat dit maar eens afgelopen moest zijn en dwong de bevolking om massaal over te stappen op gas als brandstof om te koken. Het land kent niet zoiets als een gasleidingnet, en aangezien elektrisch koken hier onbekend en praktisch gezien vrijwel onmogelijk is vanwege de beperkte capaciteit van het elektriciteitsvermogen per woning, en bovendien onbetaalbaar is, maakt iedereen nu – noodgedwongen – gebruik van gastankjes van 3 liter. Het staatsbedrijf Pertamina heeft de alleenheerschappij voor wat betreft de productie en distributie van deze gifgroen gekleurde, onbetrouwbaar gebleken brandstofbommen.

Los van de materiële schade aan woonhuizen en eetgelegenheden, hebben sinds begin van dit jaar al meer dan 70 mensen het leven gelaten als gevolg van gasexplosies bij het gebruik van de gastanks. Nog eens honderden mensen hebben er zware brandwonden aan overgehouden.

27-1

Uiteraard wijst Pertamina elke vorm van verantwoordelijkheid af, ondanks het feit dat inmiddels is gebleken dat twee van hun directeuren persoonlijk betrokken zijn bij de illegale productie van inferieure gastanks. En ondanks het feit dat uit recent onafhankelijk onderzoek is gebleken dat 5 procent van de door Pertamina in omloop gebrachte gastanks niet aan de veiligheidseisen voldoet.

Voor het gemak wijst Pertamina met de beschuldigende vinger naar de leveranciers van de bijbehorende kunststofslang en regulator. Deze zouden vaak van slechte kwaliteit zijn en de feitelijke oorzaak van vele ongelukken.

Op het platteland zit de schrik er inmiddels behoorlijk in en grijpt men er veiligheidshalve al regelmatig terug op het koken op een ouderwets houtvuurtje. De stedeling beschikt helaas niet over deze optie en kan er dus alleen maar het beste van hopen.

Deel II: Benzine
Autorijden is een onbetrouwbare bezigheid, althans…. in het huidige Indonesië. Ook hier heeft het staatsbedrijf Pertamina het voor het zeggen, en is het verantwoordelijk voor de productie en distributie van brandstof voor voertuigen. Het kwaliteitsbeheer hebben ze in eigen hand.

Sinds enkele maanden vallen voertuigen spontaan stil of zijn ze niet eens aan de praat te krijgen na het tanken van brandstof bij de benzinestations van Pertamina. Het zinkpercentage van deze brandstof blijkt zodanig hoog te zijn, dat benzinepompen van vele voertuigen er spontaan de brui aan geven. Ruim 10 procent van de circa 25.000 taxi’s die er in Jakarta in de rondte rijden, staat op dit moment reeds werkloos aan de kant. Stuk voor stuk hebben ze te kampen met een defecte benzinepomp. Reparatiediensten draaien op volle toeren en autodealers kunnen de vraag naar nieuwe benzinepompen niet meer aan.

Ook hier wijst Pertamina elke vorm van verantwoordelijkheid van zich af. Immers, uit eigen onderzoek is gebleken dat de brandstof in alle opzichten aan de eigen gestelde eisen voldoet. Uiteraard moet de oorzaak gezocht worden bij de leveranciers van de – kennelijk inferieure – benzinepompen. Voor het gemak gaan ze voorbij aan het feit, dat alle gerenommeerde automerken in dezelfde mate met het feit te maken hebben gekregen. Maken ze soms allemaal van dezelfde ‘onbetrouwbare’ leverancier van benzinepompen gebruik?

Recentelijk klapte een aantal – anonieme – medewerkers van Pertamina uit de school. Zij maakten melding van het feit dat reiniging van de ondergrondse opslagtanks zelden of nooit plaatsvond, met als gevolg dat de concentratie zink tot onverantwoorde hoogte kan oplopen.

Deel III: Elektriciteit
Over elektriciteit kunnen beschikken is altijd maar de vraag, althans…. Hier in Indonesia.

Het begint saai te worden. Ook deze voorziening is volledig in handen van een staatsbedrijf, en wel PLN (Perusahan Listrik Negara). Het begrip ‘black out’ (d.w.z. het regelmatig uitvallen van de stroom gedurende enkele uren per week) is zelfs hier, in de wereldstad Jakarta, helaas algemeen bekend. Op het platteland, en zeker in de wat meer afgelegen gebieden, is het helaas de praktijk van alledag. Ondanks alle geldelijke steun en subsidie van de overheid, en ondanks de in Indonesia ruimschoots aanwezige natuurlijke fossiele brandstoffen, is PLN niet in staat de bevolking van dit land op een betrouwbare manier te voorzien van elektriciteit. Het uitvallen van elektriciteitscentrales is hier bijna aan de orde van de dag.

Reden? Een structureel gebrek aan onderhoud!

Monteurs van het Franse bedrijf dat de bijna 25 jaar oude, en een paar maanden geleden uitgevallen centrale in west Jakarta, had geleverd, kwamen tot de conclusie dat er de afgelopen 10 tot 15 jaar geen enkele vorm van onderhoud had plaatsgevonden. Bovendien had PLN nooit de moeite genomen om te zorgen voor een zinvolle hoeveelheid reserveonderdelen.

Jammer genoeg is deze wijze van handelen – of beter gezegd: het ontbreken ervan – kenmerkend voor deze samenleving. De Europese vrije marktwerking heeft beslist zijn nadelen, maar wordt hier desondanks node gemist.

Glenn Abels