17. Meneer de president

Di sini Jakarta (17)

Een misleidende titel. Immers, de volgende president van Indonesia zou zomaar weer een vrouw kunnen zijn. Sterker nog, het zou dezelfde vrouw kunnen zijn die na het gedwongen vertrek van Gus Dur, het roer al eerder voor drie jaar in handen had. Megawati Soekarnoputri, jawel, de dochter van…, met aan haar zijde ex-generaal Prabowo Subianto als beoogd vicepresident, vormt één van de drie koppels die zich op 8-2-2009 verkiesbaar stellen als toekomstig president en vicepresident. Het tweede koppel bestaat uit de huidige vicepresident Yusuf Kalla en… opnieuw een ex-generaal, de heer Wiranto. Koppel nummer drie, last but not least, bestaat uit ex-generaal en huidig president Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) en zijn beoogd vicepresident Boediono, een niet politiek gebonden econoom. Een technocraat die zijn sporen reeds verdiende als minister van economische zaken in een vorige regering en laatstelijk fungeerde als directeur van de Centrale Bank van Indonesia.

Het tot stand komen van bovenstaande koppels kende uiterst moeizame bevallingen. Het valt ook niet mee om in een politiek landschap waarin maar liefst 44 verschillende politieke partijen meedingen om een stukje van de macht, voldoende steun te vinden om na de verkiezingen een werkbare regering samen te stellen, die op voldoende steun kan rekenen van het parlement.

Dinsdag 2 juni vindt de start plaats van de verkiezingscampagnes. Het ziet er helaas naar uit dat het minder zal gaan om politiek inhoudelijke discussies, dan om het uitvechten van persoonlijke vetes. Megawati heeft het SBY nooit vergeven, dat hij zich als minister in haar regering plots verkiesbaar stelde voor het presidentschap in 2004, en haar ruimschoots wist te verslaan. Op zijn beurt is SBY allesbehalve gelukkig met het feit dat zijn huidige vicepresident Yusuf Kalla zich onverwachts heeft opgeworpen als presidentskandidaat.

Haat en nijd alom dus. Opvallend is ook het feit dat elk koppel een ex-generaal in de gelederen heeft, personen die in het verleden (1998) voornamelijk in verband werden gebracht met het schenden van mensenrechten uit hoofde van hun toenmalige functie. Vooralsnog gaan zij ervan uit dat Indonesiërs een slecht collectief geheugen hebben en vooral de leidinggevende en strategische kunde van deze ex-generaals op prijs stellen. Het werkt in hun voordeel dat na de functionele scheiding tussen leger en politie, het leger inmiddels een aanmerkelijk betere status heeft bereikt. Vooral als gevolg van het feit dat ze zich niet langer met politieke activiteiten bezig houdt.

Het valt niet mee om de koppels te beoordelen op kennis, kunde en kwaliteit. Daarvoor ontbreekt het gewoon nog aan informatie ten aanzien van hun doelstellingen. Komende maand zullen er drie openbare debatten plaatsvinden tussen de presidentskandidaten. Ik hoop dat er dan enige duidelijkheid wordt geschapen en er een einde komt aan het huidige “gooien met modder”.

Sta mij toe dat ik een korte persoonlijke mening geef over de koppels. Volstrekt subjectief en misschien zelfs onterecht negatief ten aanzien van sommige personen. Maar toch…

De combinatie Megawati/Prabowo is naar mijn mening de minst geloofwaardige. Deze twee multimiljonairs werpen zich op als Robin Hood voor de armen. Voor het oog van de camera laten ze zich – zichtbaar opgelaten – per bajaj vervoeren, iets wat ze duidelijk voor het eerst van hun leven doen. Ze beloven een volslagen onrealistische economische groei van meer dan 10 procent, zonder dat ze dat op enige wijze kunnen onderbouwen. Twee enorme ego’s die, voor zover ik kan beoordelen, slechts uit zijn op persoonlijk gewin en status.

Het duo Kalla/Wiranto blinkt ook niet uit in realisme. Met name Kalla is een controversieel persoon. Afgelopen jaar was hij vooral goed in het zoeken van de publiciteit, zodra SBY het land verliet in verband met het nakomen van internationale verplichtingen. Kalla zoekt zijn heil op dit moment vooral bij de Indonesische moslimgemeenschap. Tijdens elke openbare bijeenkomst verschijnen de echtgenotes van Kalla en Wiranto met een jilbab, de traditionele moslim hoofddoek. Hiermee aangevende dat ze goede gelovige moslims zijn en hopende dat een groot deel van de moslim-gemeenschap dat aan zal grijpen om aan hen hun stem te geven.

Tenslotte het koppel SBY/Boediono. Voor zover ik kan beoordelen is dit het meest voor de hand liggende presidentskoppel. SBY is een nuchtere politicus die inmiddels duidelijk heeft bewezen dat het hem serieus is voor wat betreft de bestrijding van corruptie. Daarnaast is hij een economisch realist. Hij verkoopt geen mooie praatjes, maar zegt gewoon duidelijk waar het op staat. Zijn beoogd vice-president is niet politiek gebonden en dat is een enorm voordeel omdat SBY zich dan niet bezig hoeft te houden met eventueel politiek gekonkel van zijn rechterhand.

Kortom, als ik zou mogen stemmen, zou SBY mijn favoriet zijn. Gelukkig denkt mijn lieve vrouwtje Uti er ook zo over en dus gaat ze op 8 juli haar stem op SBY uitbrengen.

Waar bemoei ik me eigenlijk mee? Ik ben maar een simpele bulè (een simpele westerling).

Glenn Abels